Wanneer het potlood zijn livrei aflegt
2016


product design, Project

Op een enkele uitzondering na zijn dit bestaande potloden. Het is een merkwaardige verzameling, met een diverse en rijke pluimage. Maar deze veelvormige en veelkleurige aankleding in het bestaande aanbod aan potloden kan de waarheid over het potlood niet verhullen. Zijn persoonlijkheid is maar schijn. In de werkelijkheid van het dagelijkse gebruik is het potlood een loutere drager van een livrei. Het dient gewillig de hand van de meester: de kunstenaar die zijn spontane opwelling de vrije baan geeft, de ontwerper die ongeremd zijn ideeën lanceert, de filosoof die zijn kanttekeningen maakt in de rand van de boeken die hij leest… Het potlood ligt op de tafel en het zwijgt. Het heeft geen inspraak. Het is alleen maar ‘het’, een nutsding, een instrument, zonder vrije wil, zonder recht van spreken, zonder autonomie, kortom zonder rechten. Een livreiknecht. Het potlood protesteert niet, het geeft nooit zijn eigen mening, het lijkt tevreden met zijn bestaan in de schaduw. Maar als dat nu eens niet zo was?

Hugo Duchateau en Roel Vandebeek brengen verandering in dat statuut. Achter alle humor, verbeelding, inventiviteit, zin voor esthetiek, opmerkingsvermogen waarvan zij in hun omgang met potloden blijk geven, schuilt een diepere drijfveer. In dit project willen zij namelijk via het potlood de plaats van het ding in de wereld herdefiniëren. Door de potloden een geschiedenis te geven, hen hun eigen verhaal te laten vertellen, ‘vermenselijken’ zij de dingen. Net als mensen krijgen de potloden een biografie. Zij komen tot leven. De potloden betreden actief de wereld en verwerpen hun statuut van passief product. Het is alsof de potloden zelf om zich heen hebben gekeken naar een wereld vol vormen en kleuren, vol fascinerende gedaanten, vol animo en verleiding. Alsof zij zich met hart en ziel uitleven in een magische wereld en er zich in verheugen er deel aan te nemen. Zo lokken de potloden de wereld uit zijn gesloten getto van nutsdenken.

De wereld wordt poëtisch, erotisch, betoverend, in één woord: verwonderlijk. Door potloden in dialoog met elkaar en met hun dichtste naasten (gom, slijper, lijn…) te brengen en door ze een samenspraak met de wereld te laten aangaan, brengen Hugo Duchateau en Roel Vandebeek de objecten tevens in gesprek met ons. Een wereld van dialoog tussen evenwaardige gesprekspartners is heel iets anders dan een instrumentele wereld. Er is veel meer sprake van een relatie, namelijk op voet van gelijkheid, zoals een relatie dient te zijn. De hiërarchie van meester tot knecht wordt opgeheven. De potloden staan op uit hun naamloos knechtenbestaan. Zij leggen hun livrei af. (tekst: Francis Smets)

Receive the company newsletter and be updated on
Vandebeek and his products.